Langgerekte paden, strepen door het woud,
fluisterend in mist, een belofte vertrouwd.
Schaduwen dansen tussen stammen zo stil,
de horizon wenkt met een onzichtbare wil.
Voeten verdwijnen in bladerengrond,
verleden vervaagt, toekomst verslond.
Maar één weg verstilt, geen stap meer vooruit,
verloren in stilte, het pad loopt uit.
